आणि त्याचं असं म्हणणं आहे....

कॉलेजमध्ये आल्यापासून अभ्यासाला जुंपलो होतो...
पण प्रॅक्टीकलला तू आलीस तेव्हाच मी संपलो होतो...

Physics च्या circuits बरोबर तुझ्याशी नातं जोडत होतो...
तुझ्या माझ्या chemistry च्या reactions ताडत होतो...

Journal complete करताना फक्त तुलाच आठवत होतो...
व्यक्त न होता सगळी पानं कोरीच सोडत होतो...

Journal correction च्या वेळी जेव्हा तू समोर दिसलीस...
चेहेरा गंभीर ठेवलास तरी डोळ्यांतून माझ्याशी हसलीस...

ओठ घट्ट मिटलेस तरी डोळ्यांनी  बोलून गेलीस...
अन् त्याक्षणापासून जणू तू चक्क माझीच झालीस...

तुझ्यामुळे राहीलेली journal तुझ्यापुढे टाकली...
अन् खात्री करण्यासाठी मग एक दिवस गॅप घेतली...

दुसऱ्या दिवशी मला शोधणारी कावरीबावरी तुझी नजर...
आणि उत्तर मिळालं म्हणून.. मी तुझ्यासमोर हजर...

माझ्या कोऱ्या पानांवर तूच भरून राहीली होतीस...
माझ्यावर ताबा मिळवून हृदयात माझ्या शिरली होतीस...

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2109822502621476&id=100007812402682