आरसे
एकाचवेळी स्वत:चे इतके चेहरे बघून खरं तर गांगरूनच गेले मी! आरश्यांचंच दुकान होतं ते... सगळीकडे आरसेच आरसे... पण सगळे आरसे सारखे नव्हते. आकार वेगळे, फ्रेमस् चे रंग वेगळे, प्रत्येक फ्रेमवरचे नक्षीकाम वेगळे....
ते रचूनही वेगवेगळ्या कोनात ठेवले होते. त्यामुळे प्रत्येक आरशात माझे वेगवेगळे चेहरे दिसत होते आणि तेसुद्धा वेगवेगळ्या अँगलस् मधून...
एका आरशात मला मी बावळट वाटले, तर दुसऱ्या आरशात स्मार्ट दिसले... समोर पाहिलं तर लाजरीबुजरी वाटले अन् आतल्या बाजूला ठेवलेल्या आरशात पाहिलं तर काँफिडण्ट वाटले... एका बाजूच्या आरशात जरा जास्तच प्रेमळ वाटले तर दुसऱ्या बाजूने काहीशी करारी वाटले....
एका बाजूला राजमहालांमध्ये शोभेल तसा कोरीवकाम केलेला मोठ्ठा आरसा होता...वाटलं आपणही बेगम साहेबांसारखी दिसतेय का बघावं... म्हणून टिकली काढून, ओढणी डोक्यावरून घेऊन, 'नखरेलपणे' त्या आरशात पाहिलं...
"क्या बात है...मेमसाहब, आप तो एकदम शहजादी लग रही है..." , तो आरसेवाला मला चढवण्यासाठी म्हणाला असेल....पण मला खरंच क्षणभर खूप छान वाटलं...
एकेक आरसे बघत होते... जणु मी मलाच नव्याने पहात होते...एका कोनाड्यात दाटीवाटीने ठेवलेल्या आरशात चक्क काही रुपेरी केस अन् चेहेऱ्यावर सुरकुत्या आहेत असा भास झाला आणि मी पटकन त्या कोनाड्यापासून लांब झाले. मग स्वत:चेच आश्चर्य वाटून पुन्हा मागे वळून त्या कोनाड्यातल्या आरशात पाहिलं तर चक्क एखादी पंचवीशीतली तरूणी मोहकपणे मागे वळून बघतेय असं वाटलं... पुन्हा आश्चर्य...
सहज बाजूला बघितलं पुन्हा नवा अवतार...आपण असे बंडखोरही दिसू शकतो तर....
कधी भीत्री तर कधी धीट वाटले...कधी सरळ तर कधी वाकडी वाटले... पण कशीही असले तरी प्रत्येक आरशातल्या त्या त्या भावनेत सच्ची वाटले...
"आप किस प्रकारका आईना लेना चाहती है, मेमसाहब?"... आरसेवाल्याच्या प्रश्नाने एकदम भानावर आले...
"आप सबको आईना दिखाते है...कभी आपभी झाँकके देखते है?"...न राहवून मी त्याला विचारलं.
बुजूर्ग वयाच्या त्या आरसेवाल्याने डोळे बारीक करून माझ्या डोळ्यात पाहिलं...चेहेऱ्यावर स्मित आणून विचारलं, "खुदको पेहेचाननेको आईना क्यू चाहिये?"....
....त्यानेच शिफारस केलेला एक आरसा पॅक करून गाडीत ठेवायला सांगितला... माझ्या कारचे आरसे 'Rear View' साठी व्यवस्थित ॲडजस्ट करून गाडीचा गिअर टाकला....
सुकृता
एकाचवेळी स्वत:चे इतके चेहरे बघून खरं तर गांगरूनच गेले मी! आरश्यांचंच दुकान होतं ते... सगळीकडे आरसेच आरसे... पण सगळे आरसे सारखे नव्हते. आकार वेगळे, फ्रेमस् चे रंग वेगळे, प्रत्येक फ्रेमवरचे नक्षीकाम वेगळे....
ते रचूनही वेगवेगळ्या कोनात ठेवले होते. त्यामुळे प्रत्येक आरशात माझे वेगवेगळे चेहरे दिसत होते आणि तेसुद्धा वेगवेगळ्या अँगलस् मधून...
एका आरशात मला मी बावळट वाटले, तर दुसऱ्या आरशात स्मार्ट दिसले... समोर पाहिलं तर लाजरीबुजरी वाटले अन् आतल्या बाजूला ठेवलेल्या आरशात पाहिलं तर काँफिडण्ट वाटले... एका बाजूच्या आरशात जरा जास्तच प्रेमळ वाटले तर दुसऱ्या बाजूने काहीशी करारी वाटले....
एका बाजूला राजमहालांमध्ये शोभेल तसा कोरीवकाम केलेला मोठ्ठा आरसा होता...वाटलं आपणही बेगम साहेबांसारखी दिसतेय का बघावं... म्हणून टिकली काढून, ओढणी डोक्यावरून घेऊन, 'नखरेलपणे' त्या आरशात पाहिलं...
"क्या बात है...मेमसाहब, आप तो एकदम शहजादी लग रही है..." , तो आरसेवाला मला चढवण्यासाठी म्हणाला असेल....पण मला खरंच क्षणभर खूप छान वाटलं...
एकेक आरसे बघत होते... जणु मी मलाच नव्याने पहात होते...एका कोनाड्यात दाटीवाटीने ठेवलेल्या आरशात चक्क काही रुपेरी केस अन् चेहेऱ्यावर सुरकुत्या आहेत असा भास झाला आणि मी पटकन त्या कोनाड्यापासून लांब झाले. मग स्वत:चेच आश्चर्य वाटून पुन्हा मागे वळून त्या कोनाड्यातल्या आरशात पाहिलं तर चक्क एखादी पंचवीशीतली तरूणी मोहकपणे मागे वळून बघतेय असं वाटलं... पुन्हा आश्चर्य...
सहज बाजूला बघितलं पुन्हा नवा अवतार...आपण असे बंडखोरही दिसू शकतो तर....
कधी भीत्री तर कधी धीट वाटले...कधी सरळ तर कधी वाकडी वाटले... पण कशीही असले तरी प्रत्येक आरशातल्या त्या त्या भावनेत सच्ची वाटले...
"आप किस प्रकारका आईना लेना चाहती है, मेमसाहब?"... आरसेवाल्याच्या प्रश्नाने एकदम भानावर आले...
"आप सबको आईना दिखाते है...कभी आपभी झाँकके देखते है?"...न राहवून मी त्याला विचारलं.
बुजूर्ग वयाच्या त्या आरसेवाल्याने डोळे बारीक करून माझ्या डोळ्यात पाहिलं...चेहेऱ्यावर स्मित आणून विचारलं, "खुदको पेहेचाननेको आईना क्यू चाहिये?"....
....त्यानेच शिफारस केलेला एक आरसा पॅक करून गाडीत ठेवायला सांगितला... माझ्या कारचे आरसे 'Rear View' साठी व्यवस्थित ॲडजस्ट करून गाडीचा गिअर टाकला....
सुकृता
No comments:
Post a Comment