ओठात अस्फुट स्मित अन् थंडावलेल्या भावना...
गोठल्या संवेदना उरल्या केवळ वेदना||
काळ सरला, हावही.. विरळ झाली कामना...
जर्जरला देह, विधींचा विसरही पडला मना||
सोबती सोडून गेले.. राहिल्या खाणाखुणा...
थांबला हा काळ अन् मन हे पुढेच जाईना||
संपला अर्थ तरी क्षणही नि:शब्द जाईना...
ना कळे संदर्भ अन् भानावरी मन राहीना||
गात्र थकली.. चालणे ना शक्य आधाराविना...
कापऱ्या हातात काही राहीना पडल्याविना||
ना स्मरे गोतावळा नात्यांचा बोधही होईना...
स्मरतो पिता, भावंडं अन् 'आई' मनीची जाईना||
कोण ती कमला, रमा की वत्सला की वंदना...
वेणी-फणी घालून फिरण्या नेत कोणी साधना||
भासे कधी भगीनी, कधी नाती, कधी लेकीसुना...
भासे कधी जननी सह्य होती मग ह्या यातना||
सुकृता पेठे
No comments:
Post a Comment